Pater Damiaan - mule ride

Of moeten we zeggen, de Heilige Pater Damiaan, want hij is een heilige hé.....

Pater Damiaan wiens leven in het teken stond van het verzorgen van melaatsen heeft hier een diepe indruk nagelaten. Iedereen die je vraagt van waar je bent, reageert hetzelfde: Oh, you're Belgium, so the land of Father Damien. Good guy...did nice things !!

Pater Damiaan was dus actief op het eiland Molokai, waar men eigenlijk de melaatsen echt voor de kust in zee wierp en achter liet aan hun lot. Sommigen haalden de kust, sommigen niet....
Niemand leek zich iets aan te trekken van deze mensen tot de Katholieke kerk missionarissen uitzond naar het eiland. Pater Damiaan was de tweede broeder van de orde van de Heilige harten van Jezus en Maria, die op het eiland aankwam. Naast de eerste kolonie bouwde Pater Damiaan aan een eigen kolonie, meer oostwaarts. Kalaupapa, ne chique naam voor een dorpje hé :-)

Men kan het dorp bereiken via de zee, via een wandelpad langs de steile klif of via lucht per vliegtuig. De meeste bezoekers doen het te voet door naar beneden te hiken, wij deden het per muilezel. Ik zal proberen te verwoorden voor wat voor ons een zeer boeiende dag werd.

De rit begint in de stallen van de Kalaupapa mule rides:

Iedere rit kunnen er 18 rijders mee. Men koos voor muilezels omdat deze dieren speciaal gekweekt zijn om lasten te dragen en steile bergen te beklimmen. Een paard zou zot komen op de afdaling van een steile bergwand en een ezel....tja, als die stopt dan stopt hij :-) Dus heeft men vroeger een kruising gemaakt tussen een paard en ezel om alle goede eigenschappen in een muilezel te verkrijgen. Of dat nu gelukt is das een andere vraag :-))




Onze begeleider en eigenaar van de muilezels leek zo weggelopen uit een Western film. Je kon gewoon aan zijn manier van lopen al zien dat hij heel zijn leven tussen de paarden had gezeten (lees: diene mens heeft serieuze O-benen).

Volgens hetgene hij vertelde is hij opgegroeid tussen de muilezels en is hij nu 75 jaar. Hij was ooit aangetrokken door de vorige eigenaar omdat hij zoveel ervaring had in het rijden en trainen van muilezels. Na de dood van de vorige eigenaar, toen zijn baas, besliste hij om de muilezel toer verder te zetten en de zaak te kopen. Uit respect en om iedereen de kans te geven het dorp te bezoeken. Ergens geloof ik hem wel maar er zal natuurlijk ook een groot deel eigen winst inzitten.
Volgens gewicht en lengte werd je een muilezel toegewezen. Iemand met lange benen, een grote muilezel, iemand met korte benen, een kleine muilezel. Dien van mij hebben ze hoge hakken moeten geven :-)) Dien van Bart hebben ze ne halve meter poot moeten afzetten :-)

Eénmaal onze muilezel toegewezen vertrokken we voor een 90 minuten durende rit. Van 1700 feet naar nul !! Geloof me, sommige momenten ging het steil naar beneden !! Het enige dat je kan doen, is al je geloof in de muilezel stoppen en hopen dat hij geen enkele bocht gaat missen. Eerlijk...in het begin was ik bang, maar je kan nu éénmaal geen enkele kant uit dan te blijven zitten en te hopen dat je muilezel het goed zal doen. Nog even zeggen snel, de mijne zijne naam was Chevy. Waarschijnlijk van Chevy truck omdat ik zo'n zwaar geval be, haha...

Het eerste deel van de 'Mule trail' ging door het bos. Het pad bracht je dan uiteindelijk tot op de top van de berg. Vanaf daar ging het steil naar beneden.

Hier was het nog rustig door het bos lopen, gene stress.....nog gene paniek bij iedereen.

 Zicht op de top van de berg: wat je ziet is het dorpje Kalaupapa.

En vanaf hier begon het leuke deel, ........nu nog zacht aflopend maar al snel ging het steile kronkelende pad met zijn 26 bochten, in een schrikaanjagend dalingspercentage bergaf.

 Steile rotswand hé :-)

Ongelofelijk, nooit gedacht dat een dier in staat was om op zo'n steile trappen naar beneden te lopen !

Veel plaats om fouten te maken was er niet echt. Het enige dat je kan hopen is dat die muilezel geen muilezel is en daar een paar slippertjes maakt :-) Want van een ezel weet je dat hij zichzelf geen twee keer aan dezelfde steen stoot...
maar van een muilezel ??

Deze foto zegt je meer van hoe het steil het wel was.

Zicht op het dorpje als je eenmaal beneden bent aangekomen.













OEPS, zat er hier normaal niemand op ?? :-)