Kalaupapa, een klein dorpje met meer kerken dan huizen. Van Damiaans dorp blijft er jammer genoeg enkel de kerk over. Een klein kerkje dat tot drie maal toe verbouwd werd omdat de gemeenschap bleef aangroeien en ook omdat Damiaan ze meer en meer kon overtuigen de diensten bij te wonen. Op de volgende foto kan je de evolutie die de kerk meemaakte een beetje volgen:
Als we de kerk van wat verder bekijken dan kan je inderdaad de verschillende fases onderscheiden. Daar waar het eerste deel uit hout is, heeft men in een latere fase beton gebruikt. Dit waarschijnlijk met als reden dat veel van de tot dan gebouwde kerken in hout afbranden door onvoorzichtig gebruik van kaarsen.
Merk op dat de toren geen spits heeft, aan jullie om te bedenken waarom niet....???
Juist naast het kerkje heb je dan het graf van Pater Damiaan. Een heel spirituele plaats waar de stilte een opmerkelijke aanwezige is. Zelfs al waren we daar met ne man of twintig, niets dan enkel de stilte hoorde je er. Een moment van bezinning, een moment om even na te denken wat verleden en toekomst was en zal zijn.....
Voor vele Hawaiianen niet te verstaan dat men Damiaan uit zijn graf lifte maar Albert II dacht zeker dat het zo beter was :-)
Dat Pater Damiaan wel goed was in het uitkiezen van mooie plekjes blijkt uit de volgende foto's:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten