na een dag niet bloggen is er natuurlijk véél om over te schrijven. Maar ik mag ook niet teveel schrijven want anders ga ik niets meer kunnen vertellen tijdens mijn dia-avond(en) :-))
Laat ons beginnen met het begin, wat een wel voorbereide trip moest zijn was ook een wel voorbereide trip. Ik kan nu al zeggen dat er niets verkeerd gelopen is. Dus ik en Bart zijn nog in goede gezondheid :-) haha...
Kalaupapa, het dorp waar Vader Damiaan actief was, stond nu niet dadelijk als nummer één op de verlanglijst maar als goed katholieke mens interesseerde het ons natuurlijk. En zeg nu zelf, ne pé die in Tremelo, Baal woont kan niet slecht zijn. De Sven is ook van daar.....voor de mensen die me niet zo goed kennen, het is de Sven Nijs.
Maar toen Bart ontdekte dat het dorp alleen bereikbaar was per vliegtuig, wandelen of.....een avontuurlijke trip op een muilezel, ....klonk het bezoeken van Kalaupapa al wat meer interessanter. En geloof me, de rit op de muilezel deed het hem al. De foto's moeten voor zich spreken maar geloof me, al je geloof in een EZEL stoppel is niet zo evident.
We moesten dus naar het eiland Molokai, een eiland waarvan men zegt dat de tijd heeft blijven stilstaan sinds 1950. Hoe te bereiken, met de ferry 'Molokai Princess'. En laat die prinses nu net eens niet slaan op de schoonheid of den ouderdom van het schip :-)
Wel gevonden op het dek van dit schip: twee knappe goed uitziende matrozen die al een tijdje van huis zijn :-))
Geen opmerkingen:
Een reactie posten